Kunstcreaties van Flora
Links naar de diverse pagina's
Informatie | Olieverf> | Aquarel |
Pastel | Fantasie-Aquarel |
Acryl | Speksteen |
Keramiek | Brons | Kleipoppen |
Boeken | Hindeloopen
Het begon allemaal in 1980. Ik heb toen een cursus Hindelooperschilderen gedaan. Later, in 1982, begon ik na het overlijden van mijn vader met het maken van portretten in olieverf.
Het eerste portret was van mijn vader en daarop volgden ook mijn man en de kinderen. Daarna begon ik met het naschilderen van werken van oude meesters.
In tussentijd heb ik ook nog een cursus gevolgd om kleipoppen te maken. In het jaar 1987 - 1988, heb ik een jaarcursus kunstzinnige vorming bij Herman Smith in Koedijk gevolgd.
Weer drie jaar later heb ik een cursus portret schilderen gedaan in De Vest te Alkmaar onder leiding van Henk Padt.
Vanaf 1997 tot heden ben ik nog steeds actief bezig met het boetseren van allerlei beelden. Boetseren doe ik in een buurthuis onder leiding van docente Marianne Paap. De nadruk ligt op figuurstudie.
In 1999 heb ik een cursus bronsgieten gedaan. Ik maakte drie creaties.
Na het overlijden van mijn moeder heb ik een boek geschreven over dementie. Dit boek heet "Een Andere Moeder" en is in 2003 uitgegeven. In 2004 heb ik een kinderboekje geschreven, dat over mijn kleinzoon gaat. Beide boeken zijn in eigen beheer uitgegeven via uitgeverij Boekenbent.
Schrijven vind ik heel fijn en ik hoop ooit een tweede kinderboek en een gedichtenbundel te maken.
Reacties zijn uiteraard welkom op flora@kunstcreaties.nl.
Ik ga weer door met mijn creatieviteiten en wens u veel plezier toe bij het bekijken van mijn kunstsite.
Olieverf
Het schilderen met olieverf heb ik altijd prettig gevonden. Ik kan er heerlijk mee spelen. Als ik iets op het doek neergezet heb en ik vind het achteraf niet zo mooi dan kan ik dit makkelijk veranderen.
Met olieverf kan je meerdere keren over elkaar gaan. Je kunt zowel dik als dun werken. Het nadeel van olieverf is voor mij de geur. Ik ben erg gevoelig voor dit soort geurtjes en ook de terpentine om de kwasten mee schoon te maken of om de verf iets te verdunnen bezorgt mij wat vervelende klachten. Maar voor de rest geniet ik er iedere keer weer van en tover vaak leuke tafereeltjes of portretten op het doek en canvasboard.
Klassieke schilderijen trokken mij in het begin van deze ontdekking met olieverf erg aan. Rembrandts moeder, Titus, Prins Willem van Oranje of Mona Lisa waren mijn type schilderijen die op dat moment veel met mij deden. De warme en vooral donkere kleuren spraken mij aan. Het was dan ook vaak heel spannend om zo goed mogelijk iets na te maken.
Ik schilderde heel veel na. Soms van foto's of plaatjes uit boeken en ansichtkaarten. Het liefste zou ik snel een portret neer willen zetten op een doek direct van levend model zodat men in korte tijd kan zien wie de persoon moet zijn. Maar helaas dat is voor mij niet weggelegd. Ik moet het echt hebben van een portret namaken van een foto. Portretten maken is dan ook het moeilijkste wat er is. Tenminste als het gaat om de gelijkenis van de persoon.
Ik heb een aantal jaren tegen mijzelf gezegd dat ik geen portretten meer ga maken, omdat ik mij daar soms druk over maak als het niet wilde lukken. Maar toch kan ik het niet laten en af en toe komt er weer een portret tevoorschijn.
Aquarel
Schilderen met aquarelverf is een geheel andere manier van werken dan met olieverf. Het was dan ook een vreemde gewaarwording om voor het eerst daarmee te werken.
Het is een dun en waterig gebeuren en de verf gaat soms zijn eigen weg. Het is een nieuw leerproces en door oefening ben ik erachter gekomen, dat dit ook heel fijn is om te doen.
Ik vond dit aanvankelijk wel moeilijker dan olieverf. Ik heb dan ook vele vellen eerst uitgeprobeerd en ik ben gewoon maar gaan spelen met de verf en vooral oefenen hoe je kleuren kunt mengen en zien hoe er onverwachtse mooie dingen ontstaan.
Er wordt echt getoverd met kleuren op papier. Ik kreeg de smaak te pakken en nog steeds schilder ik veel plaatjes of foto's na. Portretten, stillevens en landschappen kwamen te voorschijn.
Aquarellen maken was een nieuwe manier van schilderen voor mij en heb er veel plezier in om dit te doen. Het staat nu even stil omdat ik wat andere hobby's om handen heb. Maar ik ben zeker van plan het aquarelleren weer eens op te pakken.
Pastel
Een portret maken met pastelkrijt is voor mij een aparte ervaring geweest. Ik vind het best een moeilijk medium. Ik ben gewend aan fijn werken en dit lukt mij niet zo goed met pastelkrijt. Toch vind ik het spannend en wil er dan ook voor gaan.
Ik heb hiermee eerst wat geoefend. Het papier, waarop je met pastelkrijt gaat werken is heel belangrijk. Goed pastel papier is prettig en het pastelkrijt kan je er gemakkelijker mee vegen, zodat de kleuren in elkaar gaan overlopen.
Ik heb verschillende portretten gemaakt en vooral donkere mensen spraken mij erg aan. Ik vond het heel interessant om in de donkere gezichten lichtplekken te maken om zo alles goed uit te laten komen. Zo kon ik b.v. lekker spelen met mijn vingers over het papier.
Het is tot nu toe nog bij een paar werken gebleven. Deze techniek is tot nu toe niet mijn favoriete manier van werken. Misschien moet ik hier wat meer ervaring mee op doen, want wat ik gemaakt heb is toch eigenlijk prima gelukt.
Fantasie-Aquarel
Fantasie Aquarellen zijn ook aquarellen, maar dan geheel van mijzelf. Dus uit mijn eigen ik.
Jaren lang heb ik gewacht op dit moment. Ik wilde graag iets van mijzelf naar buiten laten komen maar het wilde maar niet lukken. Ineens was het moment daar en maakte met gebruik van "Aquapasto" deze serie aquarellen.
Deze aquarellen zijn zomaar ontstaan. Met een heerlijk rustig muziekje op de achtergrond en een gevoel van totale ontspanning werden de verfstreken op het papier gezet. Soms met mijn gedachten wat dromerig en wegzakkend gaf ik mij geheel over aan wat mijn hart mij ingaf. Het leek alsof ik er soms niet bewust bij was. Het was een bijzondere ervaring tijdens het schilderen van deze fantasie schilderijen. Een heel apart gevoel wat erbij kwam kijken.
Maar één ding is zeker: dit komt helemaal vanuit mijzelf en dat was ooit mijn wens!
Ik hoop dat ik nog vaker van dit soort schilderijen mag maken. Het enige wat hier voor nodig is, is inspiratie en zeker de ontspanning.
Acryl
In het begin was acrylverf voor mij niet echt meteen een fijn soort verf. Ik moest er erg aan wennen.
Het droogt sneller en is minder soepel dan olieverf. Maar toch wilde ik hier ook mee leren omgaan.
De aanhouder wint. Mijn dochter wilde graag op een deur bij haar thuis een groot schilderij met dolfijnen hebben, dus dacht ik: "kom laat ik daar eens mee beginnen."
Eerst heb ik gespeeld met de verf; gewoon even kijken wat het met water doet en wat als ik het dik zou smeren op papier. Inmiddels heb ik een plaat hardboard gekocht en heb dit eerst ingesmeerd met "Gesso", zodat daarna het echte werk kon beginnen.
Met een heerlijk rustgevend muziekje op de achtergrond voelde ik mij al één worden tijdens het schilderen van de dolfijnen, zee en rotsen op deze plaat hardboard. Ik voelde alsof ik zelf tussen de dolfijnen zwom. Ik was intens bezig met dit te schilderen en alles uit mijn hoofd. Behalve de dolfijnen, daar had ik een plaatje voor nodig.
Het was een fijne belevenis om dit schilderij te maken en misschien ook omdat mijn dochter het zo fijn vond als ik dit ging maken voor haar. Een dolfijn heeft voor haar veel betekenis. Ik merkte dan ook steeds meer dat het schilderen met acrylverf me steeds beter af ging. En zag ook voordelen erin. Het heeft iets weg van olieverf wat structuur betreft maar het droogt dus sneller.
Later (eind 2000) kreeg ik een vraag van mijn zoon en schoondochter om bij hun een schilderij op de muur te maken voor hun toekomstige baby. Zij hadden al een plaatje van Peter Rabbit uit een boek, dus wist ik wat er op de muur geschilderd moest worden.
En daar gebeurde het dan. Het was een heerlijk gevoel om dit te schilderen voor ons toekomstige kleinkind. Het idee alleen al gaf mij veel warmte en plezier om dit te doen en een hele eer.
Het lukte prima en toen het klaar was kreeg ik als dank een paar stralende ogen op mij gericht. Ik ben er nog steeds dolblij mee. Ruim 3 jaar later ziet het er nog mooi uit en geniet ons tweede kleinkind er nog elke dag opnieuw van!